موضع خود ازين كتاب بحث آن بيايد « 1 » . پس حقّ سبحانه و تعالى اين نعمت او را كورانده كردانيد ، و بذين مملكت مجدود « 2 » و نيكبخت ساخت ، و توفيق داد او را تا به حسن سيرت ، و جميل نصفت و عدالت ، در ممالك خود روزكار كذرانيد ، و حكم راند ، و پادشاهى كرد ، و بساط عدل و راستى در ميان رعايا و سآئر اصناف امم ، از هر نوعى گسترانيد ، و درينجهان نيكنامى ، و در آن جهان رستكارى و فيروزى ، و ثواب أبدى ، و بقاىء سرمدى اندوخت . و او را به سلطنت و پادشاهى ، و فرمان روآئى ، و با امراىء دولت و نيكخواهان آن ، سعادت و رفعت برخوردار كردانيد . و توفيق شكر اين نعمت ، و طلب خوشنودى او به رحمت خود كرامت فرمود . و از مولانا صاحب الجليل ، كافي الكفاة ، أدام اللّه علوّه اين خصائل حميده ، و فضائل پسنديده ، كه بذان مخصوص كشته ، و او را طبيعت ثانيه بوده ، عجيب و غريب نبوده ؛ مع هذا پذر او ، الشيخ « 3 » الأمين « 4 » رضى اللّه عنه آن كسى است كه از كزيدكان رجال زمان خود ، بعلم و ورع و ترسكارى ، و فضل و كمال و امانت ، و قناعت و سياست و كفايت ، و حسن سيرت فآئق و راجح آمده ، و در أيّام وزارت او ، مر ركن الدّوله قدّس اللّه روحه را هميشه مأمون « 5 » ، و مشار اليه و ناصح ، و مصلح امور رعايا و سآئر اصناف مردم بوده ، تا به حيثيّتى كه

--> حسن بن على قمّى منجّم در كتابى كه او را بوده مترجم ، و مشهور بكتاب تاريخ خلفاء و روزگارها و عيدهاى ايشان ) و درباره او بعدها به تفصيل سخن خواهد رفت . ( 1 ) . بنا بر آنچه در فهرست كتاب تاريخ قم آمده ، بحث در اين باره بايد در باب هفدهم مىآمده كه اين باب از بخشهاى مفقود كتاب است . ( 2 ) . مجدود : بخت‌مند ، صاحب بخت و روزى ، نيك‌بخت . « لغت‌نامه دهخدا : ماده مجدود » . ( 3 ) . در اصل و ديگر نسخه‌ها : شيخ . ( 4 ) . مقصود او از ( الشيخ الأمين ) أبو الحسن عبّاد بن عباس طالقانى ، پدر صاحب بن عبّاد و وزير ركن الدوله بن بويه ، متوفاى سال 334 يا 335 هجرى است . ( 5 ) . مقصود امين و مورد اطمينان است .